ในกาลครั้งหนึ่ง

นิทานของสองเรา สล็อต777ฟรีเครดิต

ในกาลครั้งหนึ่ง

ในกาลครั้งหนึ่ง

ในกาลครั้งหนึ่ง มีทั้งเจ้าหญิงและก็เจ้าชายได้ตกหลุมรักกันทั้งที่ยังเป็นเด็ก ทั้งคู่ต่างเชื่อว่าจะมีความรักที่สวยงามเหมือนในนิทาน สล็อต777ฟรีเครดิต

ในเวลาหนึ่งปีแรก ใช้ไปเพื่อเรียนรู้นิสัย

ในเวลาปีที่สอง ผ่านไปเพื่อศึกษาความเข้าใจ

แต่ทว่าเมื่อถึงปีที่สาม เจ้าหญิงจำเป็นที่จะต้องแยกจากเจ้าชายไปต่างดินแดน แต่ว่าถึงแบบนั้น ทั้งคู่ก็ให้คำสัญญา ว่าไกลแค่ไหนก็จะยังรักกัน สล็อต777ฟรีเครดิต

เจ้าหญิงเชื่อว่าระยะทาง จะไม่เป็นปัญหา เจ้าหญิงเชื่อว่าความรักของพวกเขา จะมั่นคงยิ่งกว่า

แต่ว่าไม่มีใครทราบ ไม่มีใครคิดเลย อุปสรรคที่ใหญ่กว่าระยะทางนั้น

คือตัวของเจ้าหญิงและก็เจ้าชายเองต่างหาก…

เจ้าหญิงจะต้องไปยังดินแดนแปลกใหม่ จะต้องพยายามปรับตัว จะต้องเปลี่ยน จะต้องรู้จักคนอื่น เพื่อให้เข้ากับสภาพแวดล้อมเจ้าชายเองก็จะต้องเข้าเรียนที่ใหม่ จะต้องรู้จักเพื่อนใหม่ เขาเองก็เหงา เจ้าหญิงก็เหงา

จุดเริ่มต้น อาจเกิดขึ้นที่ตรงนี้ระยะทางไม่ใช่ปัญหาของเรื่องทั้งหมด แต่ว่าความรักที่มั่นคง จำเป็นที่จะต้องมีส่วนประกอบหนึ่งอันยิ่งใหญ่

นั่นคือ “ความเชื่อใจ”

นี่อาจเป็นบทเรียนที่ทำให้เจ้าหญิงและก็เจ้าชายได้รู้จักกันมากขึ้นผ่านมาอีกหนึ่งปี เข้าปีที่สี่ เจ้าชายยังคงรักและก็หวงแหนเจ้าหญิง แต่ว่าห่วงที่รัดแน่นเกินไปย่อมอึดอัด เจ้าหญิงเริ่มหายใจไม่ออก เธอต้องการให้เขาคลายห่วงนั้น ต้องการให้เขาไว้ใจเธอมากกว่านี้ ถึงแม้ว่าทั้งคู่จะรู้ว่าต่างคนต่างรัก แต่ว่าเจ้าชายก็ยังเชื่อว่ามีคนต้องการเจ้าหญิงจากเขาไปจนลืมไปว่า เขาต่างหาก คือคนที่เจ้าหญิงเลือกแล้ว

สุดท้าย เจ้าหญิงขอเวลากับเจ้าชาย 1 เดือน ไม่ติดต่อ ขออยู่กับตนเอง เพื่อจะทบทวนว่าเธอทำอะไรผิด เธอทำให้เขากังวลทำไม เพราะเหตุใดเจ้าชายก็เลยไม่คิดจะเชื่อใจในตัวเธอเลย1เดือนที่ไม่รู้จักกันนั้น แม้ว่าจะสั้น ถ้าหากเทียบกับในเวลาที่รักกัน แต่ว่ามันก็สร้างความเจ็บปวดกับเจ้าชายเป็นอย่างมาก โดยที่เจ้าหญิงไม่ทันได้รู้เลย 1เดือนนั้นคือความผิดพลาดของเธอ แล้วก็มันส่งผลให้เกิดเรื่องราวหลังจากนี้

เจ้าหญิงรู้ตัวช้าเกินไป เธอสร้างรอยแผลขนาดใหญ่ให้กับความรักของทั้งคู่ เมื่อถึงเวลาที่เจ้าหญิงได้ตัดสินใจกลับมาหาเจ้าชาย เธอไม่ได้รู้ตัวเลยว่า สิ่งที่เธอทำนั้นทำให้เจ้าชายทุกข์ทนมากแค่ไหน ความเจ็บปวดกลายเป็นความชินชา ความรักที่เจ้าชายมีให้เธอไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว มันน้อยลงไปทุกที ทุกที

ในวันนี้ ไม่มีเจ้าหญิงกับเจ้าชายที่รักกันอีกแล้ว หัวใจคนไม่ใช่ของตาย เมื่อถูกทำร้ายก็กลายเป็นแผล เจ้าชายจำได้เพียงว่าสิ่งที่เจ้าหญิงทำนั้นรุนแรงกับเขามากเกินไป

เจ้าหญิงเป็นคนเอาแต่ใจ ชอบวีนโวยวาย และก็ชอบโยนความผิดให้เจ้าชาย ไม่ได้ดั่งใจก็ลงไม้ลงมือ นั่นบางทีอาจเพราะว่าเธอมีเขาเพียงแค่คนเดียว แต่ว่าใครกันจะทนผู้หญิงนิสัยเสียอย่างนี้ได้ เมื่อเจ้าชายต้องกลายเป็นพระราชา มีภาระมากมายให้แบกรับ เขาเองก็ไม่มีเวลามาเอาใจใส่เจ้าหญิงนิสัยไม่ดีอย่างเดิมได้อีก

เป็นเวลาเดียวกับที่เธอเพิ่งรู้สึกตัว เขาก็มีสิทธิ ที่จะเลือก …เจ้าหญิงของเขา

สายเกินไปถ้าหากอยากกลับมาแก้ไข เจ้าหญิงนอกจากนิสัยไม่ดี ยังเป็นโรครู้ตัวช้า เมื่อห่วงของเจ้าชายไม่มีให้เธอแล้ว ห่วงที่ปรารถนาให้คลาย กลับกลายเป็นความว่างเปล่า ในตอนนี้เจ้าชายคนเดิมไม่มีอีกแล้ว เจ้าชายที่จะต้องขึ้นเป็นพระราชา จำเป็นที่จะต้องมีราชินีที่คู่ควรเหมาะสม ไม่ใช่เจ้าหญิงที่เอาแต่ใจ ที่ไม่รู้จักโตเสียที

คำถามเกิดขึ้นในใจซ้ำไปซ้ำมา สรุปแล้วเรื่องราวของทั้งคู่จบลงแบบนี้ แต่ว่ามันไม่ได้เป็นตอนอวสารเจ้าชายเพียงแค่แยกตัวไปสร้างนิทานเรื่องใหม่ เรื่องที่ไม่มีตอนจบแสนเศร้าแบบเดิม ส่วนเจ้าหญิงก็คงจะถึงเวลาที่เธอจะต้องเลือกแล้ว

ว่าจะปิดหนังสือเล่มนั้นลง เพียงแค่ไม่อยากให้ใครจะต้องมาเจ็บเพราะว่าความนิสัยไม่ดีของเธอ

หรือจะเริ่มนิทานเรื่องใหม่ เป็นนิทานที่มีเพียงแค่เจ้าหญิง …คนเดียว…

ตัวเธอ

ฉันจะอยู่ใกล้ๆเธอ คาสิโนออนไลน์ได้เงินจริง ฟรีเครดิต

ตัวเธอ

ผู้หญิงคนหนึ่ง … เธอผิดหวังใน ความรัก คาสิโนออนไลน์ได้เงินจริง ฟรีเครดิต
ซึ่งมันเป็นความผิดพลาดของ ตัวเธอ เอง

ในคืนนั้น … หญิงสาวเธอได้คำตอบจากแฟนของเธอว่า

“เราจบกันเท่านี้เหอะ … เราไม่อยากที่จะทน ไม่อยากที่จะเจ็บอีกแล้ว”

หญิงสาวก็ได้แต่ว่าฟัง และก็ ร้องไห้
ซึ่งเธอไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลย
แม้แต่ที่ต้องการจะรั้งเค้าเอาไว้
เธอก็ไม่อาจทำได้เลย

เพราะว่าเธอเป็นเหตุผลที่ทำให้ชายแฟนของเธอจากไปเอง
เธอโกหกชายคนรักของเธอไว้ต่างๆนานา

เธอรักเค้า เธอเจ็บมากมาย เธอรู้สึกผิด

แล้วก็เธอก็รู้สึกโกรธแค้น … เพราะว่าชายคนรักของเธอก็ได้พบ ญ ที่แสนดีคนใหม่
ที่ดีมากกว่าตัวเธอ

เมื่อชายแฟนได้จากลา …
น้ำตาก็ไม่อาจจะกลั้นไว้ …
ได้แต่ทนกับรักที่จากไป …
จะอยู่ทำไมกับโลกนี้ ที่ไม่มีเธอ …

เธอก็พูดพร่ำอยู่กับความคิดของตัวเธอเอง ที่ทะเลาะกันไปๆมาๆ
ระหว่างหัวใจกับความคิด
ซึ่งในตอนนั้นสติของเธอได้ตะเลิดไปไหนต่อไหนแล้ว
เธอเปิดคอมพิวเตอร์ เปิดเพลงเศร้า
เพราะอะไรเพลงเศร้าทุกเพลงมันช่างตรงกับชีวิตเธอนัก
เธอจุดเทียนหอมที่เธอชอบสะสม
ปิดไฟทั้งห้อง
มีเพียงแค่แสงสว่างจากเทียนและก็จอคอมพิวเตอร์

เธอเต้นรำกับ ตัวเธอ เอง
มีแต่ว่าน้ำตา และก็แอลกอฮอลเป็นเพื่อนเธอในยามนั้น
เธอเริ่มไร้สติ

เธอหยิบมีดที่เธอพกในกระเป๋าที่เธอมักจะพกเอาไว้ป้องกันตัวขึ้นมา

แต่ว่าในยามนี้

เธอเอามาแก้ไขผิดสถานะการณ์

น้ำตาเธอเริ่มไหลไม่หยุด

” ช่วงชีวิตฉันที่ขาดเธอ เหมือนจะตาย หัวใจมันทนไม่ไหว
มันคอยแต่มองร้องหาว่าคุณ อยู่ไหนแล้วก็เป็นอย่างไร
กลับมาหาฉัน ได้โปรดเถอะนะคนดี ต่อจากนี้ที่เคยร้องไห้
จะไม่ทำให้เธอต้องช้ำและเสียน้ำตา
กลับมาเป็นอย่างเดิมได้ไหม รักกันอย่างเก่า ”

สิ้นเพลงท่อนนี้ …

เธอเอามีดกรีดแทงเข้าไปที่หน้าอกซ้ายของเธอ

น้ำตาเธอไหลริน … พร้อมเลือดที่ไหลไม่หยุด

ตาเธอยังไม่หลับ

เธออยากบอกแฟนเธอว่า

“ฉันรักเธอมากนะ
ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้มองดูเธอกับแฟนใหม่ของเธอมีความสุข
แต่ว่าอยากให้เธอรับรู้ไว้ว่า ไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ไหน ชาติไหน
ฉันจะยังรักเธอ จะอยู่ใกล้ๆเธอ

ได้ยินไหมฉันจะอยู่ใกล้ๆเธอ ” คาสิโนออนไลน์ได้เงินจริง ฟรีเครดิต…

หฤทัยจอมใจจักรพรรดิ

นิยาย หฤทัยจอมใจจักรพรรดิ

หฤทัยจอมใจจักรพรรดิ

นิยาย หฤทัยจอมใจจักรพรรดิ จากผู้เขียน Glory Forever

นางมีดวงหน้าสวยล่มเมือง ฉลาดมากเหนือบรรดาผู้คน

ได้รับการตั้งชื่อว่าสตรีผู้มีพรสวรรค์ยอดเยี่ยมลำดับที่หนึ่งของเมืองหลวง

นางเคยปฏิเสธการสู่ขอขององค์รัชทายาทซึ่งๆหน้าผู้คนด้วยเหตุว่าความรักที่อยู่ในใจ

เขาเป็นผู้ชายจอมเจ้าชู้เสเพล

ได้รับการตั้งชื่อว่าผู้ชายรูปงามอันดับต้นๆของเมืองหลวง

แต่ว่าเขากลับไม่บางทีอาจครองนางในดวงใจ

ระหว่างพวกเขาไร้ซึ่งความรักและก็สมรสกันเพราะว่าผลตอบแทน

เขาบอกว่า “หว่านซี เราให้เจ้าได้ทุกอย่างละเว้นหัวใจดวงนี้”

แต่ว่าตอนหลังกลับได้มาพบว่า เขาถูกพิษของนางตั้งแต่เมื่อใดไม่บางทีอาจรู้

พิษนั้นกัดกลืนดวงหทัย สลักลึกในหัวใจจนถึงไร้ยาใดรักษา…

หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

นิยาย หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

นิยาย หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์ จากผู้เขียน อันตรายคุง

หยางจื่อเด็กกำพร้าคนหนึ่งที่ถูกทิ้งเอาไว้ที่วิหารโบราณกับจี้หยกที่สลักชื่อของหยางจื่อไว้ อยู่วันหนึ่งถูกหัวหน้าตระกูลหมิงไปพบเข้ารวมทั้งนำเก็บมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม แม้กระนั้นเนื่องจากว่าเส้นชีพจรของหยางจื่อนั้นแปลกประหลาดก็เลยไม่อาจจะฝึกซ้อมและก็บ่มเพาะพลังได้อย่งาจื่อก็เลยดิ้นรนหาทางเพื่อจะรักษาเส้นชีพจรของตนก็เลยย้อนกลับไปยังวิหารโบราณที่ตนถูกทิ้งรวมทั้งตรงนั้นเป็นสถานที่ที่การเริ่มต้นของทางการบ่มเพาะของหยางจื่อ…